Showing posts with label lillois. Show all posts
Showing posts with label lillois. Show all posts

25/10/2011

st sauveur et brouillard 2

kolejna mgła tym razem lillowa
gare saint sauveur
nikczemne choinki już są rozgrzane.
byliśmy z małą w sali pełnej, sami, dymu. tak jak wczoraj w Lille nic nie było widać i znikałem małej co chwila, uciekałem do ścian. przy jednej z nich znalazłem lustro, w którym nie widziałem siebie. spróbowałem przez nie przejść i byłem już po drugiej stronie i chciałem pobiec do środka ale wyobraziłem sobie, że gdy tylko oddalę się to zgubię lustro i już nigdy nie będę mógł wrócić do poprzedniej sali. zacząłem szukać małej, wołałem ją i przyszła od tej samej strony gdzie wtedy byłem. była inna ale nie wiedziałem dlaczego? chciałem z nią zostać i porozmawiać ale cofnąłem się i przeszedłem z powrotem, zostawiłem ją. pobiegłem poszukać jej po pierwszej stronie lustra ale dalej już nic nie pamiętam. nie jestem pewien czy to nie moje odbicie wyszło z drugiej strony...

w tym samym czasie w śnie małej walczę z białymi brunatnymi niedźwiedziami, które pokonuję.

minęło już trochę czasu kiedy nie mieszkamy w Lille ale ciągle jest mi to miejsce bliskie. spędziliśmy tam słoneczny weekend u naszych przyjaciół, których z przykrością pożegnaliśmy przed wylotem do Melbourne. na przyjęciu było z dwadzieścia osób i jak zwykle z wielkim trudem wytrwałem do dziesiątej wieczorem, z pewnością dlatego, że mnóstwo ludzi paliło w domu a ja byłem już po jednym mojito z rumem z Martyniki, szybko i cicho zmyłem na piętro urwać sobie drzemkę i tak już zostałem do rana. opowiedziałem Arthurowi kilka dowcipów o drużynie Burzy Melbourne, obejrzeliśmy finałowy mecz futbolu i wypiliśmy sporo herbaty w akompaniamencie masła orzechowego. dostaliśmy od nich dwie saszetki domowej roboty, dwa słoiki przetworów owocowych, butelkę nalewki, mleczko kokosowe i maszynę do szycia. część do skonsumowania a pozostała część na przetrzymanie i rozwój manualny.


18/06/2010

nowe dziecko

zacznę od tego, iż jestem cholernie głodny, dopisuje mi samopoczucie od kilkunastu minut, mój kolega z pracy został niedawno ojcem i dzis był dzień prezentacji Williama, mimo ostatnich wydarzeń jest mi teraz bardzo dobrze. no wlasnie o jakie wydarzenia chodzi, chronologicznie albo chronicznie, przeprowadzka, urlop, dzieci, ironicznie dowcipy...
wkońcu nadszedl czas i bedziemy się przeprowadzać, wielka szkoda opuszczać Lille ale Beauvais ma też kilka zalet, albo Compiegne, nic jeszcze nie wiadomo. udało nam się zorganizować wyjazd do Włoch i Polski, nigdy nie byłem we włoskich górach, i potem jedziemy na slub Macieja.
ostatnio zastanawiałem się, czy mieszkając zagranicą można nabyć nowej umiejętnosci, trochę jak harcerska odznaka, w sztuce czytania ludzi, no bo jestesmy tu w obcym kraju i na obym języku opieramy swoją ekspresję i czytamy ludzi przeróżnych narodowosci i czy to nas wyczula na innych?
Sebastian dzis przyszedl z żoną i swoim małem synkiem i byłem swiadkiem jacy są z tego powodu szczęsliwi.
i zauważyłem jak mój francuski pozwala mi na swobodną rozmowę, ostatnio nawet ironiczny humor.
jestem bardzo zmęczony wszystkimi zmianami i nie mam siły nic wysnić.
wyobrażam sobie zas góry... mam nadzięję, że uda mi się w Polsce spotkać wszystkich, których mi brakuje.

06/06/2010

po burzy

powietrze jest lekkie, złapałem lekkie przeziębienie, które nałożyło mi się na alergię.
podwójnie ciężka sprawa, kichać na zmianę zarazkami i pyłkami. przechodzi mi na szczęście.
wczoraj zbiegiem okoliczności trafiliśmy na czoło rowerowego peletonu wieńczącego Fête du vélo, kolesie współorganizujący imprezę mieli siedmioosobowy rower i zaprosili nas do wspólnego pedałowania przez miasto, utworzyliśmy razem masę krytyczną liczącą lekko z 700 rowerzystów. pod wieczór, pierwszy raz było tak naprawdę ciepło, odbyła się druga część imprezy polegająca na anarchistyczno-apokaliptycznym przedstawieniu peletonu ironicznie przerysowanych cyklistów. gdybym widział ich(miejscowych aktorów) pierwszy raz urzekłaby mnie cała ta fanfara czerpiąca z Trio z Belleville, żeby nie mówić kopiująca, ale niestety tą trupę udało mi się już poznać w kilku ostatnich przedsięwzięciach jakie miały miejsca na Gare St Sauveur i przyznam, że mimo tych wielkich starań, jakie niewątpliwie w to włożyli to nic w tym interesującego dla mnie nie było, może poza tym, że czułem zapach siarki i prochu, który już dawno uleciał mi z głowy. poza tym widownia, która dała się oczarować wyłącznie krzykami "ajajaj Kanibaal" i mgiełką kolorowych światełek to łatwy łup.
wracając do domu, trzeba podkreślić iż nie było żadnych aut na drogach, trafiliśmy na lekki wernisaż rysunków znajomej małej, plus jej krótki materiał dźwiękowy o podróżnych snach przypadkowych ludzi, to plus sok porzeczkowy i kawałek ciasta pomogło mi zapomnieć na chwilę, że zmagam się z moim globusem i 50% wydajnością moich nozdrzy.
udało mi się spełnić choć w odrobinie i wziąć udział w wyścigu, pierwszy raz w życiu, nie wygrałem, przewróciłem się, mam strupy i start był do dupy.
kilka dni wcześniej poszliśmy do kina na film, który bardzo przypadł mi do serca, lekka przesada ale dawno nie używałem tego sformułowania :) Baaria cała melodia w tym języku oraz krajobrazy południowych Włoch sprawiło mi wiele przyjemności, dodam, że diametralnie zmieniłem zdanie o powojennych Włoszech.











12/05/2010

Wazemmes L'Accordéon

no to minął rok!

dun-trait

dokładnie rok temu przyleciałem do Francji. pamiętam, że już sama podróż była dziwna. najpierw pożegnałem się z rodzicami na lotnisku we Wrocławiu i szybki LOT do wawki, później gdzieś pomiędzy stolicami okradli mi plecak, na szczęście zniknęła tylko gotówka z portfela, wszystko inne...nie wiem może kolo nie miał wystarczająco dużo czasu... bref.
to był właśnie czas akordeonu i Pétanque, tak jak wtedy i dziś wchodzimy w Wniebowstąpienie, które daje mi czterodniowy weekend a potem Zesłanie Ducha Świętego i tak jest majowo i niestety ale kurewsko zimno!

Wazemmes L'Accordéon

17/01/2010

2010

wszystkiego najlepszego w nowym roku!

ciągle brakuje mi czasu na zgranie zdjęć z sylwestra, które zostały u rodziców w Wałbrzychu. Szkoda bo nie było zbyt wiele śniegu...nie nasyciłem się górami.
Nowy Rok w Lille, jestem zaskoczony pogodą, niedziela jest bardzo słoneczna i można jeździć na rowerze i... jest za ciepło jak dla mnie.

w styczniu w niektórych częściach miasta dało się zauważyć spontaniczne zrzuty ulotek propagandowych, prawdopodobnie chińskiej produkcji, poszła fama przez chwilę, że są to kupony na darmową watę cukrową, dementuję, to nie prawda. udało mi się też spotkać oko w oko z żyrafami, w przeciwieństwie do tych z moich koszmarów te były ewidentnie spalone i pacyfistycznie nastawione, mimo wszystko nie czułem się komfortowo.
trafiliśmy także do miejsca gdzie można byłoby pływać w otoczeniu tkanin ostatnich stu lat, rzeźb i obrazów flamandzkich ale basen jest zbyt płytki na to i arabska straż pilnie tego zabrania, tak poza tym to w tym samym miejscu mała zaskoczyła mnie wiedzą na temat rodziny Fly i środowiska pani Wolf.
Mała wykazuje generalnie (ile kosztuje słowo generalnie?) dar do odnajdywania rzeczy schowanych, jak dni tygodnia na bramach i słupach, miejsca gdzie rowerem trzeba się zatrzymać w każdym kierunku albo homoseksualne glisty, super sprawa.

mała jest równie dobra w chińskie szachy co i ja, kiedy mam przegrać nie postępuję dojrzale i blokuję jej ostatnie pole tak, bym mógł przegrać tylko jednym pionkiem :)










15/07/2009

la prise de la Bastille


tajniaki na drogach latwo poznac,
zmieniaja fury, ale kolor wciaz maja ten sam.

ponoc idzie sie przyzwyczaic?
do wzmozonych patroli na dworcach i lotniskach ale patrole drogowe pancerne armatowe rakietowe ufff...

i jeszcze te kakofoniczne erupcje z zakresu psychoastronomii, przepychota!

jestem pod lepkim zachwytem tlumow jakie sie pojawily, cale miasto. ulice opustoszaly by oklaskiwac sily reagowania szybkiego, sikawki i milicjantow przy piwie i winie i duzych psach lownych i kolderkowych.
szczescie moje zadna raca we mnie ani mala nie skrecila.


cichsze ulice
cichsze bulwary
pojdziemy na wagary

02/07/2009

La petite pause ?

dzis moja glowe totalnie zaprzataja sprawy niezaprzyjemnie.
Tydzien to 35h ale tak naprawde to jest albo wiecej...............
troche futurystycznie zarzucam znaki diakrytyczne...............
do tego jeszcze dochodzi przerwa w poludnie(2h)..................
bez ktorej ludzie nie potrafia funkcjonowac...........................
skroty RTT CAF inne pierdoly, bardzo nie!............................
planuje niekonczace pasmo sie sukcesow..............................
przegladam historie, to nie, to nie.........................................
nie wiele rozumiem..............................................................
kropki mnie .........................................................................
wcale...................................................................................
!..........................................................................................

30/06/2009

transport commune

bezzałogowe wagony
przyprawiają mnie
kiedy wagon się zacina
o ból głowy.
kiedy wychodzę jestem
słony,
wszyscy są słoni.
w zoo nie ma słoni
ale jest za darmo.
można iść i nauczyć
gadać się z gwarkiem.
polonia ma korzenie
górnicze i paszport
sflaczały, jak humor
w carrefour sam cukier.

i jeszcze jedno kurwa,
daj do kurwa, albo kerfur
kurwa i wszystko generalnie
to kurde...? sasiedzi to.
siedza na placu zabaw pod
oknem, pod wisnia golebie
tez, jedza i jedza
pieprzone Hanami

28/06/2009

gatlif et la réminiscence

to bylo kilka dobrych weekendow z rzedu, bal cyganski Five, swieto muzyki, Tourcoing, Gare Saint-Sauveur







27/06/2009

Lille

dla mnie wciaz jest to lekko nierealne
jest kilka roznic, ktore rzucaja sie w oczy
ale wszystko i tak zalezy wylacznie od ludzi
ktorych poznajemy w mniejszym stopniu miejsc

ulice roznia sie, sa inne domy i inne sklepy
jest wiecej ludzi z ekskolonialnego swiata

sa inne klawiatury, pochowane przyciski nowy kod
mysle, ze duzo latwiej jest przeprowadzic sie
kiedy ma sie do czego, kiedy jest juz dom i internet :)
no ale to prawda, bo kazda informacje glupi nawet rozklad
mozna znalesc w necie

po tygodniu zdecydowalem sie na mieszkanie, z akredytacja albo
kredytem zaufania malej,
zwyczaje...
dla mnie jest wciaz nowe calowac sie na dziendobry, choc zwyczaj
zany mi dobrze z Barcy to nie przywyklem do niego
na szczescie na pietrze pracuje (mieszka) raptem 20 osob, to nic
trudnego przywitac sie ze wszystkimi, 15-25min
nie wiem jak mnie widza w pracy...
siedze i licze, czasami nie rozumiem slow dokumentow, takich podstawowych
jak obowiazkowe, zaleca sie etc, a czasami mowie cos bardzo wysokiego
co intuicyjnie kalkuje z polskiego
ale towarzystwo jest git, wiedza co to nowy kraj i praca w innym jezyku
ale ja nie pochodze z bylych kolonii francuskich tylko rosyjskiej i wiele rzeczy jest: ze co?
meble...
chcielismy jechac do ikeji ale nie bylo kiedy, no i dobrze dla nas
duzo wiekszy wybor jest u sasiadow, ktorzy sie wyprowadzaja i zostawiaja je juz im nie potrzebne na ulicy, krzesla szafki, biurka milo z ich strony.
jedzenie...
jestem glodny ide cos zjesc
czesc

07/06/2009

zero


nic się nie śni.
za to miasto rośnie w głowie,
różowe steki, wino i wiatr.
rudo:::

24/05/2009

d’un trait

od czego by tu zacząć?

dopiero od kilku dni przestało padać gdzie co drugi piątek to wolny piątek (chyba) i gdzie spokojnie mogę wypić piwko w czasie lunchu. raczej małe, słabe ale za to dobre.
byłem wczoraj w Belgii.
z Lille wsiadłem w metro i na ostatnim przestanku kilka minut i byłem tam. Pozaglądałem tu i tam znalazłem pakistańską spelunę gdzie zamówiłem coś najtańszego o dźwięcznej i wszystko mówiącej nazwie "melange" była to buła z czymś w środku plus frytki; upal jak w Stambule, muchy muzułmańska muza do ucha i telegazeta z najświeższymi wynikami ligi gdzieś w trzecim wymiarze.
potem bo mi zabrakło kasy poszedłem szukać bankomatu a potem bo miałem już dość przechodziłem obok knajpy "chez chat" spytałem czy otwarte bo to newralgiczna godzina 14h poprosiłem o miejscowe browar, kobieta zaprosiła mnie bym wypił je z nimi na chodniku przed knajpa, tam poznałem zdanie miejscowych na temat polek i ruskich kobiet, konteksty porno wyuzdane metafory etc. lekko mnie to zszokowało ale nie wiedziałem co powiedzieć, wyszło coś w stylu: "ale ja ruskich kobiet nie znam, wiec nie wiem"
i potem wróciłem do Lille poszwendać się po dzielnicy gdzie znalazłem mieszkanie
tam tez walnąłem kolejne piwo( wszystko w wymiarze 0,3l), strasznie dziś ciepło było, ale tez chciałem się sfamilizować ze stałymi klientami po przeciwnej stronie jest chińska pralnia na kg a cały skwer był miejscem gdzie przedwczoraj siedziałem i przyglądałem się dzielnicowym mistrzostwom petanque, w które tez grałem ale poza konkursem! cienias jestem.
Rzucałem bulami piłem wino i jadłem czereśnie a potem tańczyłem, ba uczono mnie tańczyć bo dziewczyny były w organizacji Wezamme L’accordeon, chyba?
Klimat mi sprzyja nie doskwiera mi alergia ani upały.

23/05/2009

lillois

jestem, w końcu też znalazłem czas na wpis, z wielkim trudem palcami zdjętymi z francuskiej klawiatury.
Wino, czereśnie,
petanque, spacery,
praca, rozmowy…skończyłem „możliwości wyspy” czekam na mała, która mi ukradła książkę, serce.
suche bagietki i śmierdzące sery, sałata
kloszardzi nieliczni uliczni.

narazie bez zdjęć, nie mam kabla. nie mam też stałego łącza.