Showing posts with label mindstaycation. Show all posts
Showing posts with label mindstaycation. Show all posts
31/07/2016
20/12/2014
02/04/2014
13/03/2014
dużo litrów i dżdżownica
wylałem dziś 90.000 litrów pitnej wody. tylko po to by parowała przez dziesięć dni i wkurzała mnie przez cały ten czas. zjadłem pół tabliczki czekolady i obejrzałem głupi amerykański film. czuję się jak na wakacjach za czasów bycia kawalerem. mała wyjechała do polski i dostaję głupawki. czuję się trochę tak jakby zmieniono mi mieszankę gazów, rozchwiane proporcje, ciężki powolny oddech i zmiana perspektywy. będę spał krótko i płomiennie. nie byle jaka to czekolada bo z orzechami. mam jeszcze w zanadrzu kompot jabłkowy z wanilią ale pozostawię sobie pół słoika na śniadanie. mam ochotę wyjść na spacer pogrzebać palcami w ziemi i znaleźć najdłuższą dżdżownicę. to dziś moje ulubione słowo. każdego francuskiego gnojka wyzywam dziś od długich spasłych obślizgłych dżdżownic, wyzywam ich na soczystą wymowę wszystkich epitetów. mogę sobie tak wyzywać w nieskończoność i tak nikogo wokół nie ma. tylko zagęszczenie spółgłosek i kwiatki do podlania. wyobrażam sobie potrafić, móc i chcieć w jednym czasie ale nie umiem, nie mogę i nie chcę. co robić? rośnie mi stężenie melatoniny, wchodzę w wyższy stan nieświadomości i nikt nie jest mnie w stanie powstrzymać. nawet gdyby wybuchł jeszcze raz pożar na dole w sklepie, gdyby nagle młoda zapukała do drzwi albo strażak, policjant, nic by mnie z ów stanu nie wybiło. serce przemieszcza mi się wzdłuż palców.
dobranoc mała.
dobranoc mała.
20/10/2011
beznadziejna sztuka pozycjonowania
to nie będzie nic o żadnym nowym śnie, nocnej przygodzie, choć śni mi się wiele rzeczy przez ostatnie dni. budzę się sam o godzinie czwartej nad ranem i nie wiem jak zasnąć. męczą mnie znów wszystko naokółko.
beznadziejna sprawa pozycjonowanie stron na google! nigdy nie zwracałem szczególnej uwagi na poczytność mojego blogu. wiedziałem, że moi rodzice na bieżąco czytają to co się u mnie dzieje, przyjaciele i znajomi tak samo. łudzę się, że to wciąż jest pewne panaceum na rozłąkę z nimi wszystkimi. blogspot narzucił pewnego czasu statystyki w ustawieniach generalnych, dostępnych dla każdego śmiertelnika i siłą rzeczy zacząłem przyglądać się wynikom. jakże się zdziwiłem, jestem laikiem w tej kwestii, kiedy odpowiednio zatytułowany post psoci. nie wiem jak to działa ale wystarczyło wrzucić odpowiednie hasła klucze typu: where is wally albo 20km de Paris i anonimowe procesy zaczynają działać. jak mogę temu przeciwdziałać? musiałbym wyciąć ze swojego słownictwa wszystkie znane marki, hasła wykorzystywane w reklamie i wypowiedzi celebrytów, mógłbym uciec od McDonald i MTV i Viva i CNN i Sony i DVD i EDF, mógłbym przestać i nigdy nie zaczynać rozmyślać nad kryzysem albo jeszcze bardziej dobitnie nad financial crisis, wszystkie angielszczyzny poszłyby do lamusa, mógłbym skryć się w sztuce w Monet i Picasso albo w Rutebeuf i Rimbaud ale nawet tu pozycjonowanie grasuje. jak się tego wszystkiego mogę pozbyć?
kilka dni temu poszliśmy ze znajomymi na drzewa, pospinać się w koronach, trzy godziny chodziłem po linach zawieszony wysoko pośród liści, tam byłem poza zasięgiem pozycjonowania i zapomniałem o pracy, moja przegroda, przepona była rozluźniona.
jutro jedziemy spotkać się z parą przyjaciół, którzy wyjeżdżają, emigrują, do Australii, nieźle się wypozycjonują.
05/07/2009
bilan
francuskie bagietki sa jadowite! a poza tym schna blyskawicznie i waza tyle co nic.

:)
czasami udaje nam sie pojsc w gosci
kiedy tak spojrzec z boku to co niektórzy
za bardzo imprezuja.

ostatnio jestem bardzo przygnebiony
wszystkimli rzeczami, ktore musze,
powinienem i chce opanowac.
w piatki jest najgorzej, w niedziele
tez.
kiedy mieszkalem w Poznaniu chodzilismy
z Maciem tluc butelki, nie wiem jak jemu
ale mnie to strasznie pomagalo...
dzis bylem w Palais des Beaux Arts i
widzialem obrazy, ktore kiedys mi sie snily
naswietlone, ostre i soczyste...
:)
czasami udaje nam sie pojsc w gosci
kiedy tak spojrzec z boku to co niektórzy
za bardzo imprezuja.
ostatnio jestem bardzo przygnebiony
wszystkimli rzeczami, ktore musze,
powinienem i chce opanowac.
w piatki jest najgorzej, w niedziele
tez.
kiedy mieszkalem w Poznaniu chodzilismy
z Maciem tluc butelki, nie wiem jak jemu
ale mnie to strasznie pomagalo...
dzis bylem w Palais des Beaux Arts i
widzialem obrazy, ktore kiedys mi sie snily
naswietlone, ostre i soczyste...
10/05/2009
au moment même de mon départ
ostatnio jestem totalnie porozbijany wylotem.
brakuje mi ciągle czegoś i nie chce mi się.
wczoraj ostatni raz byłem na spacerze,
ciemne ulice, kamienice, różowe lampy.
wchodziłem w podwórka pierwszy raz,
od dwudziestu paru lat, to dziwne.
kark mam cały zesztywniały i alergię.
dziś się nie myję, zasnąć z całym dniem.
...
nie wiem pogubione mam myśli.
tęsknie za małą.
brakuje mi ciągle czegoś i nie chce mi się.
wczoraj ostatni raz byłem na spacerze,
ciemne ulice, kamienice, różowe lampy.
wchodziłem w podwórka pierwszy raz,
od dwudziestu paru lat, to dziwne.
kark mam cały zesztywniały i alergię.
dziś się nie myję, zasnąć z całym dniem.
...
nie wiem pogubione mam myśli.
tęsknie za małą.
16/03/2009
26/01/2009
2000 and 9
to many languages,
at the same time.
to many possibilities,
at the same time.
not enough time,
against time.
at the same time.
to many possibilities,
at the same time.
not enough time,
against time.
20/07/2008
The Holy Mountain
brakowało mi właśnie takiego filmu.
czuję, że forma tego blogu musi się bardziej wykrystalizować. od czasu do czasu przypominają mi się stare sny ale nowych nie mam ochoty zapisywać lub nie pamiętam kiedy budzę się do pracy. chciałbym wrócić do analizy ognia ale nie stać mnie na to. żeby chociaż praca dawała mi więcej satysfakcji, byłoby lżej.
problem jest w głodzie, siedzę w kraju gdzie projektów dla mnie jest może ze trzy, cztery, takich nad którymi chciałbym pracować. oczywiście na świecie jest ich mnóstwo, tyle tylko że jestem za młody, za mało mam doświadczenia. za wcześnie. doskwiera mi przeczucie, że za późno, za późno...
szczęście moje, że jest ktoś kto może to wszystko ostudzić, przy mnie.

tak wyglądało moje dzieciństwo, pełne maszyn zielonych i żółtych. ścinek metali, zapach oleju i szarego mydła. teraz czuć tylko siarkę i parę kabli ostało się w ścianach, chyba zbyt wysoko by je zerwać.
czuję, że forma tego blogu musi się bardziej wykrystalizować. od czasu do czasu przypominają mi się stare sny ale nowych nie mam ochoty zapisywać lub nie pamiętam kiedy budzę się do pracy. chciałbym wrócić do analizy ognia ale nie stać mnie na to. żeby chociaż praca dawała mi więcej satysfakcji, byłoby lżej.
problem jest w głodzie, siedzę w kraju gdzie projektów dla mnie jest może ze trzy, cztery, takich nad którymi chciałbym pracować. oczywiście na świecie jest ich mnóstwo, tyle tylko że jestem za młody, za mało mam doświadczenia. za wcześnie. doskwiera mi przeczucie, że za późno, za późno...
szczęście moje, że jest ktoś kto może to wszystko ostudzić, przy mnie.
tak wyglądało moje dzieciństwo, pełne maszyn zielonych i żółtych. ścinek metali, zapach oleju i szarego mydła. teraz czuć tylko siarkę i parę kabli ostało się w ścianach, chyba zbyt wysoko by je zerwać.
Subscribe to:
Posts (Atom)

