29/12/2010

święta w Wałbrzychu

przerwa w nadawaniu...

dziś byłem fotoreporterem na wieży Hezbollahu, izraelscy żołnierze celowali do mnie.
szybko się obudziłem.

20/12/2010

Tuwim i strażacy

masakra! jeszcze nigdy nie mieszkałem na poddaszu, zimą topniejący śnieg robi lawinę w skali mikro, ale hałas robi jakbym zrywał cały dach.

...a wszystko przez telefon z pracy o 5 nad ranem.
dzisiaj widziałem się z małym Tuwimem, mały Tuwim dorastał tylko z ojcem. i jego tato nie wiedział, że mały Tuwim od zawsze chciał być dziewczynką przymierzał suknie po mamie i nikt o tym nigdy się nie dowiedział.

potem spacerowałem po Białym Kamieniu niedaleko SP25 i ostatni wieżowiec płonął na szczycie. strażacy dzielnie walczyli z żywiołem a ja z podziwem oglądałem ewakuację. potem skręciłem w kierunku stadionu i wszedłem w inny sen...

06/12/2010

frytki i wódka

wczoraj byłem szeregowym członkiem szczeniackiej bandy, która przez cały dzień szukała zadymy po wiosce. Kradliśmy wszystkie drobne przedmioty i nie mieliśmy żadnych skrupułów okradać nawet ślepców.
widzieliśmy jak na wiejski posterunek przyjechał pod eskortą wór pieniędzy lub narkotyków, w słabo strzeżonym biurze dostrzegliśmy naszą szansę na łatwy łup. wieczorem miał odbyć się potańcówka, festyn piwa lub coś religijnego...
z pobliskiego parkingu ukradliśmy starego policyjnego Tarpana razem z kompletem mundurów. "na pełnym kapciu" :) wjechaliśmy na podwórze, ja jako podporucznik mogłem spokojnie rozejrzeć się po pokojach kiedy reszta siedziała przy stole i chlała na umór.
nasz wór był niepozorny ale piekielnie ciężki, strzegły go elita kucharek. kiedy już wszyscy byli zalani w trupa postanowiłem uciec z worem. kiedy już sięgałem po niego, kiedy już szedłem przez salę, kiedy już byłem przy bramie...wpadłem w pułapkę.
w worze nie było ani pieniędzy ani narkotyków ale generalska ulubiona kolekcja płyt winylowych i cygar.
cóż za wtopa!

04/12/2010

przepraca

mój kolega z pracy był miły dla każdego, robił sympatyczne miny.
ale kiedy byliśmy sam na sam spoglądał na mnie z twarzą wykrzywioną,
był opętany przez diabła, zęby wychodziły mu na wierzch i białka
napełniały się krwią.

22/11/2010

parapet

wczorajszego wieczora poszliśmy na parapetówkę do znajomych. prawie sami nauczyciele, literatury, historii oraz starożytnej greki. była też lekka grupa snobujących się paryżan, których nie znałem ale także inni nasi znajomi z Azji i Ameryki. Takie małe społeczeństwo inter-kulturowe zamieszkujące w Beauvais.
Wypiłem już któreś z rzędu aperitif i stając pod framugą salonu chłonąłem dźwięki, których za grosz nie rozumiałem. Za to spokojnie przerabiałem smaki tego wieczoru. Czułem się jak w niemym filmie,

safari

śniło mi się, że tygrys poluje na mnie. razem z doświadczonym podróżnikiem wędrowaliśmy po dżungli amazońskiej, gdzie mieszkał sobie tygrys bengalski, na emigracji. rozbiliśmy się w hacie nad jeziorem i kiedyś poszedłem po wodę, ów tygrys siedział po drugiej stronie lustra wody, jakieś 300m od haty. obserwował mnie w słońcu. jeszcze tego samego dnia zawitał do haty. schodziłem po raz drugi do łodzi kiedy odwróciłem się za siebie słysząc lekkie posapywanie. On już tam siedział w cieniu drzewa, tuż przed gankiem, z wielkim trudem powstrzymałem się od ucieczki w stronę wody, poszedłem spokojnym krokiem i uszedłem z życiem. kiedy tylko doszedłem do brzegu wskoczyłem do wody i kraulem w 10cm wodzie wgramoliłem się na pokład i już ze spokojem z głębszej wody obserwowałem to co się dzieje na lądzie. o świcie widziałem zarys ludzkich ciał po których przechadzał się tygrys i niekończące się jęki i krzyki tych, którzy przeżyli noc i rankiem byli dojadani. wszyscy zginęli albo w nocy podczas snu lub w okropnych męczarniach o świcie. nie mogliśmy dłużej na to wszystko patrzeć i próbowaliśmy odpalić motor. w ten czas coś wskoczyło na dach kabiny. przewodnik stał na dziobie, typ Tony Halika i Krokodyla dandi w jednej osobie, zajrzał na dach i zajrzałem jego oczami w Jego ślepia. wróciłem szybko do swojego ciała i załadowałem karabin. pierwszy strzał, drugi, tygrys padł. leżał martwy na dachu wpatrzony w nas.

z głębi dżungli dobiegł nas ryk jego dzieci, które już biegły w naszą stronę wściekłe i żądne krwi.