20/03/2015

totalna kurtuazja

Oprowadzała mnie po dzielnicy, której nie znałem. Szliśmy spokojnie po. Kamienica była okazała i bardzo podobała mi się. Dawno się nie widzieliśmy i nigdy u niej wcześniej nie byłem. Stroma klatka schodowa, drewniane poręcze i ściany na korytarzu obłożone drewnem tekowym. Ciemna bejca nadawała jeszcze większego charakteru temu miejscu, czuć było pieniądz. Na samej gorze pomyliłem drzwi i wszedłem do garderoby albo pralni. Nawet nie zauważyłem kiedy przebrała mnie w sukienkę. Potem weszliśmy do mieszkania. Zostałem przedstawiony współlokatorom jako były chłopiec. Na poczatku uśmiałem się z żartu, ale potem zrozumiałem, że wcześniej było ostatni raz.

15/03/2015

osobistości

Jestem na leczeniu psychiatrycznym. Terapia behawioralna połączona z plastyką. Mój kolega ze studiów dostaje inne zadanie, ma dzwonić do ludzi i opowiadać im bajki, kiedy on tak nauczył się dobrze mówić po francusku? Poszedłem z nim na spacer i wyjawiał mi swoje osobiste problemy. Ja dostaję rysunek. Miałem za zadanie przekopiować portret, profil w zasadzie koleżanki z liceum. Ładna dziewczyna, która dołączyła do naszej klasy bo...?też była w zakładzie. Musiałem iść do łazienki. Wszystkie muszle klozetowe były bez ujścia, miały płaskie dno i otwory po obwodzie w rowku, by mocz spływał. Przypominało to trochę tarcze analogowego telefonu.

14/03/2015

obroża

Psy uciekły z ogródka. Złamały furtkę i podkopały się pod nią. Uciekły w pole, trzy. Pojechaliśmy je szukać i nie wiedzieliśmy do czego są skłonne.są głodne i wolne. Kiedy juz je odszukaliśmy dwa grzecznie weszły na pakę ciężarówki ale trzeci był wściekły, chciał przekabacić pozostałe do zejścia. Zdjąłem im obroże i pokazałem dzikusowi.przekonało go to i podszedł do mnie, żebym zdjął mu ją również. Cieszył się niczym szczeniak. Wywiozłem je potem zdała od miasta, na zawsze.

13/03/2015

wielka piaskownica

Sobięcin. leżę znów z moim kuzynem w łóżku, który zgrzyta całą noc zębami. jego aparat jest za mały. budzi mnie non stop tym tarciem i dotyka mnie zagipsowaną stopą. dziadkowie, chyba najbardziej babcia, stracili cierpliwość i wyciągnęli go do łazienki by pociąć gips i uwolnić jego szczękę. w poszukiwaniu spokoju udaję się do sypialni babci. gdzie w łóżku leży koleżanka małej, z małym dzieckiem. niemowlak śpi, wózek z daszkiem. kładę się na brzegu by jej nie budzić, nie przykrywam się kołdrą. budzi się jednak. pytam czy mogę zostać. rozmawiamy trochę o Sobięcinie. zasypiając opowiadam co jej pokażę następnego ranka, że pójdziemy do piaskownicy w parku u góry, gdzie bawiłem się kilka razy jako dziecko. czuję jak chucha mi w nos.
zasypiam.

10/03/2015

menelski trop

wracam z kina do domu wieczorem i doganiam grupkę młodych, mijam ich oni doganiają mnie. zagaduje mnie jeden najbardziej wypity szukający demokracji wśród przypadkowych przechodniów. czuję, że wali mu z pyska, upity niesprawiedliwością swoich kumpli staje się coraz nachalniejszy i sięga po ciekawsze epitety w moją stronę dając mi do zrozumienia, że jego ziomki strategicznie rozstawiający się przede mną i za mną nie dadzą mi szans wdrapać się na fasadę rozpieprzonego budynku, niczym atrapa taniego włoskiego westernu z średniowiecznymi wykopkami archeologicznymi w zabłoconym tle.

przez kilka następnym kroków obmyślam plan, plan ucieczki przez wszystkie dzielnice miasta, dwadzieścia kilometrów. jeśli okażą się na tyle zapaleni na moją skórę to będę mógł się nawet bić przed metą, byle im tylko sprawić tą hiperwentylacyjną przyjemność z bycia łowcą. młode wilczki jednak dają mi przejść bez żadnych przyczepek ani wlepek na twarzy.