28/02/2015

na boje

strzelałem do ludzi z pistoletu. kiedy skończyły mi się naboje zacząłem szukać wśród ciał leżących na ziemi.
wystarczyło, żeby zmienić magazynek ale zorientowałem się, że to inny model i nie chcąc ryzykować zatrzaśnięcia się naboju, zacząłem przekładać ręcznie pocisk po pocisku do mojej kabury.

25/02/2015

bezszczelność śledzi

pojechaliśmy z przyjaciółmi w dziewiątkę na wakacje pod namiot. mieliśmy dwa. pierwszy duży dla wszystkich i drugi mały dla dwóch osób.
zaczęliśmy rozbijać ten mniejszy wewnątrz dużego, dziurawiąc podłogę śledziami. losowaliśmy kto pierwszy śpi osobno, mógł ponadto wybrać osobę towarzyszącą.

24/02/2015

fermentacja

Spektakl teatralny oparty na gwiezdnych wojnach.
W rolach głównych mój kolega Maciej jako dobry starzec poszukujący Graala, znakomity polski bramkarz z papierosem jako zły poszukiwacz, który sprzeda Graala za dobrą cenę, w ten sam sposób zniszczy galaktykę oraz moja koleżanka z pracy, Sarah jako młoda adeptka astronomii, która była na misji w Haiti.

Scena pierwsza, ciemna podziemna sala.
Trójka poszukiwaczy zapuściła się na nieznaną planetę. Znaleźli małe wejście do podziemnej komnaty schowane w opuszczonej grocie wydrążonej w starych pokładach węgla. Czują, że coś się tu kryje i bacznie wypatrują wskazówek. Starzec następuje na coś nogą w warstwie kurzu. Czuje przepływającą energię i rozumie, że go znalazł. Powoli podnosi maskę Graala i w tym momencie, kiedy miał już ją wsadzić do torby, nadnaturalna siła wyrywa mu ją z rąk. To bramkarz i jego czarne moce.
"Myślałeś, że mnie oszukasz. Stary głupcze!" - powiedział zadowolony, zarobił właśnie fortunę. Potrzebował jednak ich by wrócić na powierzchnię i do galaktyki, gdyż każdy z nich znał inną część drogi.

Scena druga, ciemna podziemna grota.
Opuszczając podziemną komnatę zostawiają jej otwarty właz. Starzec wykorzystując chwilę nieuwagi kopie ile sił złego poszukiwacza, który wpada do środka komnaty. Maska wypada mu z rąk. Starzec zakorkuje wejście do sali, dla pewności skacze po ziemi. Zapada już noc, błądzą po omacku w nocy. Nie znajdują wyjścia. Ze świtem Słońca, dzięki jego promieniom znajdują szczelinę w skałach, do której podążają.
"Myślałeś, że mnie oszukasz. Stary głupcze!" - powiedział zadowolony, wychodząc z cienia Zły poszukiwacz. Przez noc udało mu się znaleźć wyjście. Wszystko wraca do normy. Maska do bramkarza, starzec do marazmu wieku, adeptka otwiera właz statku.

Scena trzecia, statek kosmiczny.
Trójka poszukiwaczy i młody mechanik pokładowy, w mojej osobie. Dostałem tę rolę przypadkiem. Kilka dni temu w smsie z wiadomością, iż zostałem wyselekcjonowany. Miałem trzymać gębę zamkniętą na kłódkę. Połączyć kilka lokalizacji na wydruku mapy w formacie A4. W między czasie mieliśmy wlecieć w rój asteroid i czekać na wstrząs by akcja wróciła na swój tor. Za naszymi plecami wyświetlano nadświetlną prędkość. Kontemplacyjna cisza, drukarka wypluła kartkę A3, mój pisak się wypisał. Nie wytrzymałem i zacząłem wspominać. Gęba bramkarza była raczej wtf!
"Przed pierwszym lotem musiałem wypełnić formularz. Byłem zaraz po szkole i miała to być moja pierwsza misja. Nie miałem zielonego pojęcia o danym rejonie i skłamałem zaznaczając: tak, znam galaktykę. Przy pierwszym wyładunku przez dobre pół godziny rozmawiałem z miejscowym handlarzem, z którym dobiliśmy targu, ręcznie robione czekoladki. Zabawiałem go różnymi dowcipami. Było całkiem sympatycznie mimo, że śmierdziało mu z ust niemiłosiernie. Po tym jak już wylecieliśmy okazało się, że wprawiłem ekipę statku w szampański humor. Według nich odbyłem pasjonującą rozmowę z czyścicielem kibli, który za chiny nie rozumiał mojego dialektu, i w dodatku ponoć nie rozmawiałem nawet z jego twarzą. W mig zrozumiałem skąd genezę smrodu" - żeby ukryć moje zażenowanie położyłem nogi na biurku, straciłem równowagę i w tym samym momencie wstrząsy wstrząsnęły statkiem. Fiknąłem do tyłu i akcja wróciła na swój tor.

20/02/2015

moje odbicie

Zaczynam znów zastanawiać się nad moimi snami.
Tak jak czasami potrafię obudzić się zmęczony albo z bólem głowy tak przedwczoraj obudziłem się smutny i zadawałem sobie cały dzień to samo pytanie dlaczego? Śniłem, że płakałem i o ile w rzeczywistości nie mam ku temu żadnych powodów to we śnie wyłem niczym zbity pies. Wczoraj byłem na kolejce górskiej i zachowywałem niebywały spokój podczas nieskończonej podróży w głąb wody i spadków przyprawiających pozostałych o ekstazę. Widziałem i czułem każde przyspieszenie i zmianę kierunku jak nigdy dotąd. Czerpałem przyjemność z wiraży i rozglądałem się szczęśliwy dookoła. Zabawne jak poranna przejażdżka na rowerze i wyprzedzanie zdarzeń przy zmianie kierunku potrafiła mi zagnieździć się w umyśle. Prawdziwy "Road Sage", którego nigdy nie widziałem.
Tak jak po każdym śniadaniu wygłupiałem się przed lustrem i stroiłem do siebie głupie miny. W pewnym momencie rozbawiłem sam siebie. Moje własne opóźnione odbicie, im głębiej się w nie wpatrywałem tym bardziej mnie zaskakiwało, tym więcej widziałem je wstecz.
Wczoraj widziałem "The Life Aquatic with Steve Zissou", lubię kiedy wypełniamy przypadkiem Andersonowe filmowe luki.

10/02/2015

100Gigahertz

drgałem pająkiem w kącie w sypialni nad oknem
kulił się i trzymał kurczowo sieci i nie widział
jak mógł uciec.

09/02/2015

całka nieoznaczona

szpital.
mała na sali przyjęć, na stole, w łóżku w prywatnym pokoju. Śpimy razem. Mała się wypisuje i szukam jej po wszystkich oddziałach. Biegam w piżamie i nie mam miejsca gdzie mógłbym się przebrać. Błądzę po korytarzach, po dachach cynkowych, w piwnicy. Każdy mnie odsyła do innego lekarza. Schodzę po schodach, nie wiem gdzie jestem. Idę na zajęcia z matematyki i jestem mocno spóźniony. Inni czekają przed salą, ja wchodzę i profesor miesza mnie z błotem za to, że przeszkadzam w zajęciach. Choć przez szparę widziałem, że sala jest wypełniona tylko w połowie to nie mogę znaleźć miejsca dla siebie. Siadam obok małej Chinki grzecznie pytając o pozwolenie. Inne miejsca są dla mnie za daleko i nic nie widzę. Czytam szybko tabele matematyczne bo pozapominałem większości. Nic nie pamiętam.