17/11/2012

daydreaming

szliśmy kilka nocy temu przez błotnistą drogę w szczerym polu w kierunku opuszczonej zagrody. zdawało nam się, że nikogo w środku nie znajdziemy wszak chata była piekielnie zaniedbana. ale już przy samym wejściu do zagrody widzieliśmy zamknięte psy w klatkach, które w ogóle nie szczekały na nasz widok, jakby czekając na normalną kolej rzeczy. weszliśmy do małej izby, gdzie nie było nikogo, ale widzieliśmy sporą ilość śladów dzikiej egzystencji, niedojedzone resztki jedzenia i ogólny chlew w całym pomieszczeniu, z którego odchodziły schody na górę zastawione drewnianą kratką, którą zazwyczaj barykaduje się dzieciom zejścia na wypadek upadku z wysokości. zasuwka była niedomknięta i drewno było otłuszczone i śmierdziało zepsutym mięsem. Nikt stąd nie wyszedł żywy, zrozumieliśmy w jak niebezpiecznym miejscu byliśmy i już mieliśmy wychodzić kiedy dziecko zaczęło schodzić ze schodów w tym samym momencie usłyszeliśmy głośne ujadanie szczęśliwych zdawałoby się psów. pomyślałem, że mógłbym grzecznie spytać maleństwo o drogę, ale pokiwało mi ono przecząco główką.

07/11/2012

Les Enfants du Paradis



kolejny raz dałem się zaskoczyć starej produkcji
i kolejny raz udało mi się zwalczyć beznadziejność.
zabawne ja zbawiennym może być wieczorny przebieg
i zbyt szybko udziela mi się adrenalina i melatonina.
mam gorące lewe ucho, czy ktoś o mnie myśli?
mieszkamy w samym centrum metropolii gdzie nic się nie dzieje.
powietrze schodzi mi z kół i nic nie słychać prócz zapachu,
jestem sam bez muzyki w sercu, aż do późnego wieczora,
aż do wczesnego ranka. mam nadzieję, że wszystko się uda.
ciągłość logiczna mojego dnia spadła razem ze wskazówkami.
jest późno, jest dużo za wcześnie. kręcimy się w kółko :)

kręcimy się w kółko.

03/11/2012

jesteśmy d'Angers

wczoraj śmiertelnie objadłem się sufletem. pierwszy na słono baskijski jeszcze mi smakował ale drugi z gruszkami na słodko wyszedł mi.
widzieliśmy dużo dywanów w tym apokaliptyczne, widziałem też kota i owce, którym brakowało siódmej nogi. przeczytałem, że katechetka uratowała gimnazjalne dusze, weekend pełen znaków od boga? ciężko mi piszę się znak zapytania.
widziałem ostatnio La science des reves, śniłem też, że kolejny prezydent kolejny raz rozbija się samolotem.
wczoraj spędziłem prawie cały dzień na zwymyślaniu słów, które zaczynają się od głupi.
np głupia konstytucja albo głupi kolega etc.
śpimy u koleżanki, której sąsiedzi z góry śpiewają codziennie rano. staję się głodny i myślę o jogurcie.
wczoraj w nocy sąsiedzi z naprzeciwka zrobili próbę generalną przed parapetówką na 10 listopada, głupia parapetówka.
zjadłem surową dynię, nigdy nie umrę, a pestki posmarowałem masłem i posypałem morską solą, rozgrzałem piec i wysuszyłem. tego samego dnia Mohamed zjadł mi połowę.
moje nogi rwą się do biegania i w ramach substytutów za życia dużo chodzę na ugodę.
znów zaczynam marzyć, bardzo chciałbym albo byłoby ciekawie móc albo chociaż tyle...

20/10/2012

trochę beznamiętnie

przez ostatni czas jestem zawieszony. myślę, że w głównej mierze przez moją pracę.
codziennie rozmawiam z trzydziestką różnych ludzi, odpowiadam im na pytanie podpisuję faktury, wysłuchuję ich narzekań i wdycham dym z papierosów. po całych pięciu dniach weekend okazuje się dla mnie zbawiennym czasem, kiedy nie muszę widywać się z nikim.
lubię moje weekendy, trochę zaprzepaszczone i przechodzone. od czasu do czasu mam szczęście widywać przyjaciół, którzy wpadają na chwilę, jak Sandra i Macio dwa tygodnie temu.
a morze i klify
pa pa ryż
beauvois

w zeszłą niedzielę pobiegłem z kolegami z pracy, w sumie było nas piętnastu w grupie ośmiuset czterdziestu biegaczy.
nie golę się ostatnio równoważąc zarost dobrze zawiązanym węzłem od krawata.
idę zjeść kilogram chleba...








16/09/2012

très haut

przez ostatni miesiąc miałem ogromną ilość snów, których nie miałem ochoty spisywać.
udało mi się do nich wrócić, tak bezpośrednio.
nie oczekuję już żadnych wydarzeń i nagle zaczęły one do mnie same przychodzić.
wróciliśmy z gór. na pewno jeszcze nieraz wrócę w Alpy.
w między czasie byliśmy z małą jeszcze u Magdy i Pierra i Sebastiana.
byłem na weselu Magdy i Grzecha.
wczoraj puszczałem latawca... i po miesięcznej przerwie z powodu zwichniętej kostki znów wybiegłem i nie wiem jakim cudem ale pobiegłem najszybciej w życiu.