jak już wspomniałem świetnie się złożyło z tym snem, bo czekałem na niego od samej Bułgarii.
"...wspaniała droga granią, góry pokazuję się, pasterze, kolejni Czesi, idziemy granią, zaczyna kropić ale to tylko blef rozbijamy się na polanie gdzieś na 1800 kicham sny, trzy sny. Pierwszy.
Drugi. widzę laboratorium na statku kosmicznym, dziewczyna na stole i chłopak na krześle, coś robią z mózgiem chłopaka, podłączają go wielkim kablem do dziewczyny, unieruchamiają go, dziewczynę zaś obdarzają mocą, oddzierają z ubrań, ze skóry, zostaje sam pomarańczowo-brązowy szkielet, ona ma tyle mocy, że uwalnia się z więzów i zabiera ze sobą chłopaka ciągnie go za sobą bo mimo tak wielkiej mocy nie jest w stanie mu pomóc, strzela energią w drzwi, otwierają się, uciekają, pamięć ulotna...walczą z niedźwiadkami na wózku, on jest szybki, nie mogą, nie może dziewczyna go trafić, w końcu pokonuje go, idą dalej, z budy wylatują takie same, lecz mniejsze niedźwiadki, ganiają po całej sali jak pchły, jak zajączki świetlne, kolejno dziewczyna wyłapuje je i gasi, wsiada z chłopakiem do windy, jadą w górę, widna zaczyna zmniejszać się, miażdżyć od zewnątrz i robi się z niej piłka: "Uwaga, dalej podaj!" krzyczą za każdym razem duże białe niedźwiedzie kiedy rzucają piłką ganiając po dużej sali( to są strażnicy) na koniec wrzucają metalową piłkę do szybu windowego i czekają na efekt, BUM ogień najpierw mały, potem większy i ku zdziwieniu niedźwiedziej czwórki z szybu wylatuje szkielet dziewczyny i chłopak na krześle zaczynają walczyć, szkielet rzuca niedźwiedziami na wszystkie strony jednym z nich przebija pancerz, rozhermetyzuje statek, wszystkie niedźwiedzie wylatuj, On i Ona sami na statku, jedne drzwi z okienkiem, ona zagląda do niego i zlękła się w rogu na krześle siedzi stary zmęczony szkielet: "Spojrzę ci prosto w oczy mimo, że się boję" wymieniła spojrzenia i nagle cała moc jaką dziewczyna posiadała skumulowała się w fioletowej kuli energii, jak piorun powróciła do prawdziwego właściciela, starego szkieletu:"Głupia jesteś, wykorzystam całą moc. Cofam wszystko co się wydarzyło" widzę cofający się czas. wstecz porusza się statek, gwiazdy, planety wszystkie wydarzenia, widzę planetę, zgliszcza zamieniają się w bloki, wstecz dalej dziewczyna zamienia się w siebie z przed, chłopak wstaje, chowają się tygrysy, niedźwiedzie zbierają na wózku owoce,
24/05/2009
21
Wracając do domu miałem jeszcze we krwi kurz z budowy. Myślałem, że tylko wielkie miasta potrafią tak prężnie się budować a tu niespodzianka. Idąc w górę PKWN nie mogłem poznać starej szosy. Tyle perełek architektonicznych, które wyrosły jak grzyby po deszczu. Prawdziwa erupcja kształtów, jeszcze czegoś takiego nie widziałem. Doszedłem na swoje podwórko naprzeciw parkingu. Jakiś bufon przestawił mój samochód a to było dobre miejsce. Rano tuż przed siódmą z pomiędzy wieżowców budziło mnie słońce, później aż do południa było całe zacienione. Nie tylko ja padłem ofiarą dowcipów bufona. Koledzy nie zawiedli i po chwili i razem z kolesiem od terenówki zapowiedzieliśmy zemstę. Nie lubię kiedy ktoś przestawia mi dom. Wraz z nadejściem mściwej nocy dostałem czasowej czkawki i straciłem jakieś piętnaście lat. Mimo wszystko razem z towarzyszem powoli realizowaliśmy plan. Nasz żartowniś, właściciel czarnej beemki nie miał się z nią prędko zobaczyć. Wytrych pasował idealnie i ruszyliśmy. Ja zająłem się sterowaniem, bo do gazu nie sięgałem. Ciepła noc ruszamy w rejs.
Jedziemy na dziwki. Gonimy je po całym mieście, całą noc. Udaje nam się odnaleźć trzy potencjalne kobietki spełniające wygórowane oczekiwania. Jednak moja nieudolna jeszcze jazda pozwala uciec dwóm. Ostatnią łapiemy tuż przed skrajem lasu. W świetle reflektorów prostytutka próbuje ratować się uniesioną kiecką w ten sposób odsłoniętymi detalami chciała odwrócić nasza uwagę, ale nawet brak bielizny nas nie zmylił, bo skąd na takim odludziu metro. Nie miała żadnych szans
Zaczęliśmy robić z nią to, co należało robić z prostytutką.
Jedziemy na dziwki. Gonimy je po całym mieście, całą noc. Udaje nam się odnaleźć trzy potencjalne kobietki spełniające wygórowane oczekiwania. Jednak moja nieudolna jeszcze jazda pozwala uciec dwóm. Ostatnią łapiemy tuż przed skrajem lasu. W świetle reflektorów prostytutka próbuje ratować się uniesioną kiecką w ten sposób odsłoniętymi detalami chciała odwrócić nasza uwagę, ale nawet brak bielizny nas nie zmylił, bo skąd na takim odludziu metro. Nie miała żadnych szans
Zaczęliśmy robić z nią to, co należało robić z prostytutką.
23
Chyba już tak czekam długo na to aż wejdę do pokoju. Poczekalnie są takie irytujące dla mnie. Kiedy już nadchodzi na mnie chwila odźwierny wpuszcza kogoś innego. Pukam do tych ogromnie złych drzwi i pytam się jakie są tu zasady, że tak nie można! Zostałem zignorowany. Tym razem zacząłem walić nogami i pięściami. Ten młody chłopak w białym kitlu, szpital to był, tym razem się przeraził i nawet nie słuchał tego co mam do powiedzenia od razu zamknął mi drzwi. Wszedłem bez zapowiedzi, zobaczyłem jak jego matka i on pakują się w pośpiechu. Zbliżyłem się do nich i zacząłem skarżyć się przy wszystkich. Oni się ciągle pakowali. Ona stała tyłem do mnie przy oknie jakby chciała uniknąć bezpośredniej konfrontacji ale kiedy zobaczyłem ją z profilu od razu poznałem. Poznałem też ten pokój, który teraz był gabinetem medycznym, może dentystycznym a przed wojną było tu mieszkanie. Pieprzyliśmy się na tym parapecie. Miałem wielką ochotę uderzyć tego bęcwała jękiem jego matki, kiedy prawie kolanami wchodziła na okno, bo nic innego nie przychodziło jej wtedy do głowy, ale tylko przemknęło mi to przez myśl. Wyszedłem z gorącą nadzieją, że może będziemy kochać się na korytarzu. Kochankowie mają tą moc, czytają sobie w myślach. Ona poczuła, że jest to jedyna szansa, że już więcej się nie zobaczymy i jedyne co ją powstrzymywało to, że byłem w wieku jej syna. Mimo to wybiegła za mną na korytarz nie zamykając drzwi wyprzedziła mnie w połowie drogi na klatkę schodową. Poszedłem za nią czekała przed wejściem na strych. Zaczęliśmy się szybko rozbierać. Nawet nie. Rozpięliśmy się tylko, tak by móc to tu zrobić. Spłoszyliśmy jakiegoś przechodnia. I po chwili byliśmy już sami. Wszystko znikło. Coraz szybciej znikało, pojawiało się i znikało. Lastryko. Rdza na poręczy. To było nasze schronienie. Już ją czułem. Objąłem ją jedną ręką drugą od przodu i byłem w niej, każdą możliwą drogą. Tak jak i ona. Uciekłem. Zasnąłem.
26
Na scenę włoskiego teatru tuż przed wystąpieniem grupy wampirów wszedł lew i hipopotam. Już za chwilę miała rozpocząć się orgia. Lew, niespełna rozumu, zaczął wspinać się na hipopotama w innym celu niż konsumpcja. Pobudzany jakąś melodią z dzieciństwa wpadał w trans tak głęboki, że już po minucie jego penis miał długość połowy jego samego. Z nabrzmiałym fallusem zaczął wskakiwać i uporczywie próbował odbyć stosunek. Lew i hipopotam bujali się razem jak na placu zabaw, w spowolnionym tempie. Wbijał w niego pazury, zrezygnowanie kładł łeb na jego karku, z grzywy leciał mu pot. Nic nie wyszło. Nawet nie zapalą papierosa. Ludzie w rzędach nie są w stanie się na dziwić, a mnie się nie podobała ta inseminacja.
24
Szedłem sobie najnormalniej w świecie na zajęcia na filii aż tu nagle połknąłem bardzo ważną rzecz! Nawet nie zdążyłem poczuć smaku jak znowu ktoś zaczął mnie gonić. Instytucja Bardzo Ważnych Spraw nie dawała mi spokoju i musiałem uciec z budy przez Giedymina. Ślizgając się po zboczu i mając na karku Ich dojrzałem całkiem spokojnie pasące się stado zebr. Nie martwił ich ani mój paniczny popłoch jaki siałem wśród okolicznych rdzawych liści, które o dziwo im smakowały ani fakt, że Giedymina to nie Ngoro Ngoro. W pościg za mną wysłano dwie agentki uzbrojone w wdzięk. Mimo ich gracji, niezaprzeczalnego uroku nie uległem pokusie co więcej uzbroiłem się w linijkę i wydrążonymi okręgami biłem gdzie popadnie w nadziei, że uda mi się od nich uwolnić. To był błąd. W przypływie furii pozwoliłem się jak jakiś uczniak zagonić za starą wiatę przystankową, która była wielkim aparatem rentgenowskim. Nic mi nie pozostało jak stanąć na chwilę w kontrapoście.
25
W nowym mieszkaniu na parterze razem z rodziną założyliśmy hodowle świnek morskich, kur i chomików. Idylla…, lecz jeszcze są sąsiedzi. Chrzest. Stara tradycja nakazuje zebrać cały chrust z podwórka i wybić wszystkie szyby nowym mieszkańcom. Na ciężki chrust nawet i zbrojona szyba nie pomoże. Zaczęło się. Raz, dwa, trzy…
Subscribe to:
Posts (Atom)