15/09/2009

francuski klucz

Maria wariatka urodziła strupka
i woziła ją po mieście, Anulkę.
na starym Lille rosną rude koty,
wzdłuż kanału leży leszczyna.

nocny filtr...flirt.

z braku dziadka do orzechów
rozbijałem francuskim kluczem
czaszki małych kociaków, one na mnie
błagalnie oczami "małej" patrzyły
- Bij mocniej, inaczej boli.
kości pękały pod narzędziem z Bricoramy.

30/08/2009

emigracja

nie jest łatwo, przestawić się.
mamy pewne nawyki, każdy z nas z osobna.
lubimy robić rzeczy tak jak nauczono,
w obcym kraju reguły są dla nas obce.

uczymy się języka, klawiatury, całowania się
na dzień dobry i bułeczek na śniadanie.

cierpię na chroniczne uciekanie czasu,
myślę o tym często i mówię z manierą, jak
osoba,... śnią mi się dziwne rzeczy, których
później nie chcę pamiętać albo nie potrafię.

siedzę z założonymi nogami i blokuję sobie żyły.
ulegam prostym przyjemnością i tracę czas,
zapominam o dystansie do ambicji i mnie to gniecie.
mam sucho w ustach i nigdy nie jestem w poniedziałek
wyspany.

monitor ma kolor anonimowej bieli, milczy i hałasuje,
izoluje, nie lubię niedziel
po nich są zawsze poniedziałki.

24/08/2009

fécondabilité

ośrodek rozrodczy przy ZOO w Lille
za darmo przyjmował kobiety na sesję,
sprawa polegała na jak największej
ilości zapłodnionych kobiet, które miały
rodzić rzucających w ludzi,
mali chłopcy się rodzili i dorastali na wybiegach
czerwonych pand i hipopotamów,
rzucali kamieniami w małe dziewczynki
i w zwiedzających, w hinduskie pary, przyprawiając
wstyd matkom,
hinduskie pary odbijały te styropianowe kamienie,
a kiedy chłopcy już dorosną i będą mieli nawyk rzucania
we krwi,
kamienie będą stawać się cięższe i będzie im
coraz trudniej rzucać i będą łamać kolejne kości.

niespodziewanie wszystkie kobiety zaczęły krwawic
i trzeba było wyssać ze mnie wszystkie zjedzone wcześniej
guziki.

ZOO jest dofinansowywane z budżetu państwa.

18/08/2009

ploegsteert

mala miejscowosc w Belgii toz przy granicy z Francja
nie wiele tam widzielismy, raptem kilka ulic i automat
z cola
ale bylismy na cmentarzu zolnierzy z 1914-1918 roku.
masakryczne, tuzin chlopakow z Nowej Zelandii, 19 lat
zgineli tego samego dnia albo dzien po dniu, 92 lata temu.
cmentarz jak cmentarz ale dziwnie mnie sie zrobilo na mysl
o iperycie unoszacym sie w powietrzu i o miesie armatnim.

to byla pierwsza wyprawa rowerowa! nasze miejskie krazowniki
spisaly sie na medal, mala wszak zgubila srube ale nic strasznego
cydr w pelnym sloncu nad jeziorem dal w czache, mnie napewno!
milo sie jechalo przez mosty zwodzone i kladki, wszak woda byla syfiasta
az trudno uwierzyc, ale to nic.
po drodze bylo nam do kilku wiosek, ktore juz byly zamkniete albo do
swietnego zlomowiska z tajnym zelbetowym dworkiem w tle, postindustrial
rzadzi!
komary sie spalaly, ryby sie grzmocily, ptaki ploszyly jednym slowem
eskapada.

nie trzymam kierownicy
prostuje ramiona wzwyz
jade po rowni, pewnie
obserwowany usmiechem

15/08/2009

vélos vamos i vvv...

pojechalismy na safari dzika taksowka
koles czekal az wszyscy wsiada pelna taksa
potem ruszylismy przed siebie, teren byl caly
ogrodzony siatka i mieszkalo tam, polowalo
tysiace lwow.
koles jechal jak szalony, bo kolejki byly
strasznie dlugie i robil kazdy kurs jak najszybciej
mogl,
mijalismy ogromne ilosci pozwijanych jak grochowe
zabawki ciala,
przejechanych lwow.

reszta snu zdazyla juz umknac.

kupilismy rowery!
Lille ma w sobie dzielnice, ktore sa jak zapomniane oazy poindustrialnych stref,
super to wyglada kiedy opuszczasz wycykane na maksa dzielnie i wjezdzasz w gory zelbetu i powybijanych okien, potem Kilimandzaro zlomu, chmary komarow, zwalczane promieniami laserow, swojski zapach spalin i asfaltu, bajeczka!

dzis powtorka, na wies!