Maria wariatka urodziła strupka
i woziła ją po mieście, Anulkę.
na starym Lille rosną rude koty,
wzdłuż kanału leży leszczyna.
nocny filtr...flirt.
z braku dziadka do orzechów
rozbijałem francuskim kluczem
czaszki małych kociaków, one na mnie
błagalnie oczami "małej" patrzyły
- Bij mocniej, inaczej boli.
kości pękały pod narzędziem z Bricoramy.
15/09/2009
12/09/2009
30/08/2009
emigracja
nie jest łatwo, przestawić się.
mamy pewne nawyki, każdy z nas z osobna.
lubimy robić rzeczy tak jak nauczono,
w obcym kraju reguły są dla nas obce.
uczymy się języka, klawiatury, całowania się
na dzień dobry i bułeczek na śniadanie.
cierpię na chroniczne uciekanie czasu,
myślę o tym często i mówię z manierą, jak
osoba,... śnią mi się dziwne rzeczy, których
później nie chcę pamiętać albo nie potrafię.
siedzę z założonymi nogami i blokuję sobie żyły.
ulegam prostym przyjemnością i tracę czas,
zapominam o dystansie do ambicji i mnie to gniecie.
mam sucho w ustach i nigdy nie jestem w poniedziałek
wyspany.
monitor ma kolor anonimowej bieli, milczy i hałasuje,
izoluje, nie lubię niedziel
po nich są zawsze poniedziałki.
mamy pewne nawyki, każdy z nas z osobna.
lubimy robić rzeczy tak jak nauczono,
w obcym kraju reguły są dla nas obce.
uczymy się języka, klawiatury, całowania się
na dzień dobry i bułeczek na śniadanie.
cierpię na chroniczne uciekanie czasu,
myślę o tym często i mówię z manierą, jak
osoba,... śnią mi się dziwne rzeczy, których
później nie chcę pamiętać albo nie potrafię.
siedzę z założonymi nogami i blokuję sobie żyły.
ulegam prostym przyjemnością i tracę czas,
zapominam o dystansie do ambicji i mnie to gniecie.
mam sucho w ustach i nigdy nie jestem w poniedziałek
wyspany.
monitor ma kolor anonimowej bieli, milczy i hałasuje,
izoluje, nie lubię niedziel
po nich są zawsze poniedziałki.
24/08/2009
fécondabilité
ośrodek rozrodczy przy ZOO w Lille
za darmo przyjmował kobiety na sesję,
sprawa polegała na jak największej
ilości zapłodnionych kobiet, które miały
rodzić rzucających w ludzi,
mali chłopcy się rodzili i dorastali na wybiegach
czerwonych pand i hipopotamów,
rzucali kamieniami w małe dziewczynki
i w zwiedzających, w hinduskie pary, przyprawiając
wstyd matkom,
hinduskie pary odbijały te styropianowe kamienie,
a kiedy chłopcy już dorosną i będą mieli nawyk rzucania
we krwi,
kamienie będą stawać się cięższe i będzie im
coraz trudniej rzucać i będą łamać kolejne kości.
niespodziewanie wszystkie kobiety zaczęły krwawic
i trzeba było wyssać ze mnie wszystkie zjedzone wcześniej
guziki.
ZOO jest dofinansowywane z budżetu państwa.
za darmo przyjmował kobiety na sesję,
sprawa polegała na jak największej
ilości zapłodnionych kobiet, które miały
rodzić rzucających w ludzi,
mali chłopcy się rodzili i dorastali na wybiegach
czerwonych pand i hipopotamów,
rzucali kamieniami w małe dziewczynki
i w zwiedzających, w hinduskie pary, przyprawiając
wstyd matkom,
hinduskie pary odbijały te styropianowe kamienie,
a kiedy chłopcy już dorosną i będą mieli nawyk rzucania
we krwi,
kamienie będą stawać się cięższe i będzie im
coraz trudniej rzucać i będą łamać kolejne kości.
niespodziewanie wszystkie kobiety zaczęły krwawic
i trzeba było wyssać ze mnie wszystkie zjedzone wcześniej
guziki.
ZOO jest dofinansowywane z budżetu państwa.
18/08/2009
ploegsteert
mala miejscowosc w Belgii toz przy granicy z Francja
nie wiele tam widzielismy, raptem kilka ulic i automat
z cola
ale bylismy na cmentarzu zolnierzy z 1914-1918 roku.
masakryczne, tuzin chlopakow z Nowej Zelandii, 19 lat
zgineli tego samego dnia albo dzien po dniu, 92 lata temu.
cmentarz jak cmentarz ale dziwnie mnie sie zrobilo na mysl
o iperycie unoszacym sie w powietrzu i o miesie armatnim.
to byla pierwsza wyprawa rowerowa! nasze miejskie krazowniki
spisaly sie na medal, mala wszak zgubila srube ale nic strasznego
cydr w pelnym sloncu nad jeziorem dal w czache, mnie napewno!
milo sie jechalo przez mosty zwodzone i kladki, wszak woda byla syfiasta
az trudno uwierzyc, ale to nic.
po drodze bylo nam do kilku wiosek, ktore juz byly zamkniete albo do
swietnego zlomowiska z tajnym zelbetowym dworkiem w tle, postindustrial
rzadzi!
komary sie spalaly, ryby sie grzmocily, ptaki ploszyly jednym slowem
eskapada.
nie trzymam kierownicy
prostuje ramiona wzwyz
jade po rowni, pewnie
obserwowany usmiechem
nie wiele tam widzielismy, raptem kilka ulic i automat
z cola
ale bylismy na cmentarzu zolnierzy z 1914-1918 roku.
masakryczne, tuzin chlopakow z Nowej Zelandii, 19 lat
zgineli tego samego dnia albo dzien po dniu, 92 lata temu.
cmentarz jak cmentarz ale dziwnie mnie sie zrobilo na mysl
o iperycie unoszacym sie w powietrzu i o miesie armatnim.
to byla pierwsza wyprawa rowerowa! nasze miejskie krazowniki
spisaly sie na medal, mala wszak zgubila srube ale nic strasznego
cydr w pelnym sloncu nad jeziorem dal w czache, mnie napewno!
milo sie jechalo przez mosty zwodzone i kladki, wszak woda byla syfiasta
az trudno uwierzyc, ale to nic.
po drodze bylo nam do kilku wiosek, ktore juz byly zamkniete albo do
swietnego zlomowiska z tajnym zelbetowym dworkiem w tle, postindustrial
rzadzi!
komary sie spalaly, ryby sie grzmocily, ptaki ploszyly jednym slowem
eskapada.
nie trzymam kierownicy
prostuje ramiona wzwyz
jade po rowni, pewnie
obserwowany usmiechem
15/08/2009
vélos vamos i vvv...
pojechalismy na safari dzika taksowka
koles czekal az wszyscy wsiada pelna taksa
potem ruszylismy przed siebie, teren byl caly
ogrodzony siatka i mieszkalo tam, polowalo
tysiace lwow.
koles jechal jak szalony, bo kolejki byly
strasznie dlugie i robil kazdy kurs jak najszybciej
mogl,
mijalismy ogromne ilosci pozwijanych jak grochowe
zabawki ciala,
przejechanych lwow.
reszta snu zdazyla juz umknac.
kupilismy rowery!
Lille ma w sobie dzielnice, ktore sa jak zapomniane oazy poindustrialnych stref,
super to wyglada kiedy opuszczasz wycykane na maksa dzielnie i wjezdzasz w gory zelbetu i powybijanych okien, potem Kilimandzaro zlomu, chmary komarow, zwalczane promieniami laserow, swojski zapach spalin i asfaltu, bajeczka!
dzis powtorka, na wies!
koles czekal az wszyscy wsiada pelna taksa
potem ruszylismy przed siebie, teren byl caly
ogrodzony siatka i mieszkalo tam, polowalo
tysiace lwow.
koles jechal jak szalony, bo kolejki byly
strasznie dlugie i robil kazdy kurs jak najszybciej
mogl,
mijalismy ogromne ilosci pozwijanych jak grochowe
zabawki ciala,
przejechanych lwow.
reszta snu zdazyla juz umknac.
kupilismy rowery!
Lille ma w sobie dzielnice, ktore sa jak zapomniane oazy poindustrialnych stref,
super to wyglada kiedy opuszczasz wycykane na maksa dzielnie i wjezdzasz w gory zelbetu i powybijanych okien, potem Kilimandzaro zlomu, chmary komarow, zwalczane promieniami laserow, swojski zapach spalin i asfaltu, bajeczka!
dzis powtorka, na wies!
Subscribe to:
Posts (Atom)